Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).

donderdag 18 januari 2018

De dans van inspiratie

Het begint te ademen.
Heel langzaam en traag.
Maar wel in crescendo.
Als wolken die zich welven aan het hemelrond.
Vol van kleurrijke hoop.

Er sijpelen vluchtige woorden door het dichterlijke licht van de avondschemering.
Vlijen zich maar al te graag in het zinnige grasveld van verlangen.
Husselen vaag.
Hechten zich traag.
Breien langzaam bezielde verbanden.
Richten zich op ongebaande wegen.
Schikken zich vol overgave naar hun aardse lot.
Het regent voortdurend punten en komma's.
Als een proces van wonderlijke wording.
Golvend naar buiten en zingend van binnen.

De gedachten van boven laven zich aan de aardse gelaagdheid.
Doordesemen het slijk van de tastbaarheid.
En roepen enthousiast verwoordingen wakker.
Die zich langzaam losmaken als ijle mist.
Als een hongerige droom.
Als een lichtzinnig hoofd.
Als veelzeggende luchtigheid.

woensdag 17 januari 2018

Van twee reigers en een prooi


Even een grappige serie.
Met een verhaal.
Het wemelt momenteel van de zilverreigers in de polder.
Zondagmiddag toen de zon weer eens een keer scheen, heb ik nog even een rondje gefietst.
Het licht proberen te vangen.
Maar het was wat deemstig licht.
Niet helder.
Lastig om wat kleuren te vangen.

Toen ik een zilverreiger (of witte reiger) zag, stapte ik af.
Even vastleggen, zoals ik al zo vaak gedaan heb.
Toen er een gewone (blauwe) reiger in beeld kwam.
In het landje er achter, aan de overkant van de sloot.
Toch even een paar meten doorgereden.
Om ze samen te vangen.
Vast te leggen.
In één beeld.

Maar toen, de focus op de zilverreiger.
Scherp gesteld.
Zag ik uit mijn ooghoek dat de blauwe reiger beet had.
Even opnieuw scherp gesteld.
Waarschijnlijk was het een muisje.
Even laten spartelen in de sloot.
Of verzuipen misschien?
En hap, slik, weg.
Binnen een minuut doorgeslikt en wel.
En nog even een slokje na.

Grappig.
Vast kunnen leggen van begin tot eind.
Jammer alleen van de kleuren.
Maar ach, je kunt ook niet alles hebben.