Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).

maandag 14 augustus 2017

Vlinderhapje


Ik zag hem vliegen.
De libelle.
Met een vlinder.
Gevangen.
Als prooi.

Voor mijn neus ging hij zitten.
Op een stengel.
Peuzelde.
Op het gemak.
Hap na hap.
Schrokte.
Stukjes vlindervleugel waaiden weg.

Toen het lijfje op was.
Liet hij de vleugels vallen.
Al dwarrelend.
Zelf vloog hij weg.
Op naar de volgende prooi.

Schranshans.



zondag 13 augustus 2017

Heidelibellen




Offertje

Ik heb iets met u.
Ik kan er niet bij.
En ik kom er niet los van.
Zonder kan niet.
Uitgesloten.

Ja, ik heb iets met u.
Want u heeft iets met mij.
Het kan niet missen.

Maar hoe.
En wat.
Nee.
Niet te zeggen.
Of te verklaren.
Aan te wijzen.
Of te duiden.

U bent mijn lezer.
Diep in mijn gedachten.
De donkere hoekjes van mijn ziel.
Een stille verkenner.
Een uitluisteraar.

Maar u resoneert ook in mij.
U laat restjes achter.
Fluisteringen.
Vederlichte pluisjes in mijn onvolkomenheid.
Echo's uit een donkere diepte.
Verwarde flarden uit een verre verte.
Stille getuigen.
Een woord dat blijft hangen.
Een zucht van verlangen.
Een sprankje licht.

Clouds, light and reflections




zaterdag 12 augustus 2017

Paardenbijter


Kierende kleuren


Een grijze wollen deken.
Aan de avondhemel.
Geen licht.
Geen kleur.

Toch.
Even.
Heel even glom het.
Kierden de kleuren onder de wolken door.

Toch.
Even naar buiten.
Even kunnen vangen.
Vastgelegd.

En even.
Geëxperimenteerd.
Met een panorama-maker.
Omdat het licht breed was.



woensdag 9 augustus 2017

Surrealistic light-threat


In de categorie zonsondergangen.
Die toch zeer divers is.
En altijd anders.
Was dit toch wel een heel bijzondere.

Meldingen van regen.
Maar machtige wolken.
Omfloerst door licht.
Van onderen.

Toch maar naar buiten.
En o, wat was dat weer mooi.
Dreigend prachtig.
Bombastische wolken.
Schitterende, basaal donkere kleuren.
Atmosferisch licht.

De regen bleef weg.
En het laatste licht stierf in schoonheid.
Langzaam, bedaard.
Ebde weg in nog even nafonkelende kleuren.
Hoe mooi wil je het hebben?
Zie en geniet.
Huiver.
Van ultieme schoonheid.
Van boven gekomen.
Beneden gedeeld.



zondag 6 augustus 2017

Grote spinnende watertor aan de wandel




Vliegende glassnijder




Een contrastfeestje


Het was een bijzondere dag, zaterdag.
Korte buitjes en veel losse druppels.
Afgewisseld met veel zon.
's Middags toch veel foto's kunnen maken.
Die volgen nog.

Maar 's avonds trok de hemel dicht met een grijze wolkendeken.
Toch kierde er om een uur of negen licht onder de wolken door.
Net na de buien.
Dus toch maar even naar buiten gegaan.
Hoewel het nog druppelde.

Wat ik toen zag ...

Hemels licht.
Laag-bij-de-gronds.
Lange schaduwen. 
Prachtige kleuren.
Wolken met regenslierten.
Schuivende decors.
Dieptecontrast.
Het licht wandelde.
De kleuren veranderden.
Zacht en expressief tegelijk.

Maar het was allemaal wel lastig vastleggen.
Het licht van de zon was te vaak uitgebeten.
Te scherp, te wit.
Veel is niet toonbaar.

Maar de restjes ...
Die zijn echt mooi.
Een contrastfeestje.
Zeg nou zelf.