Sow for yourself righteousness, reap the fruit of steadfast love; break up your fallow ground, for it is the time to seek the Lord, that He may come and rain salvation upon you (Hosea 10:12).

dinsdag 29 november 2011

Dichter

een dichter
is voor veel mensen
toch een geval apart

een wereldvreemde
woordenworstelaar
die met drielaagse betekenissen
het zijn lezers
zo moeilijk mogelijk maakt
om te begrijpen
wat hij nou feitelijk
bedoelde te zeggen

cryptische lariekoek
moderne flierefrutsels
expressionistisch gebrabbel
hoger dan de gemiddelde pet
of juist nogal laag bij de grond

het blijft vaak
bij een
in de lucht hangend 
vraagteken
melancholieke
maar gespeelde waanzin

ten hemel schreiend
onvervuld verlangen
naar de ooit gedumpte
maar achteraf toch wel
echt gebleken ge-liefde

o, o
de platonische wanhoop
ten top

en deze sophisticated culturals
met een jaarlijkse productie
van twaalf in een dozijn
worden dan tegenover
nietsvermoedende scholieren
de hemel in geprezen
en als verplichte kost gebruikt
als poging tot opvoeding
en bijschaving
van hun cultureel elitair denken
waarna zij van de weeromstuit
afgezien van hun noodzakelijke cijfer
voor literatuurkennis
later nooit
maar dan ook nooit
meer enige interesse
zullen tonen
voor gedichten

voorgoed genezen

wat dan toch 
ook wel weer jammer is
want er zit ook best wel
hier en daar
af en toe
iets moois tussen de onzin
en begrijpelijks
tussen de moeilijkdoenerij

dan heb je ook nog
een andere variatie
van de soort
die nogal strak
het ritme hanteren
van het refrein
een op en top
lopend geheel
met alleen
jammer genoeg
wat minder nadruk
op de inhoud

en 
om nog maar
een ander uiterste
voor het voetlicht te trekken
er zijn ook mensen
die alles uit de kast halen
om een woord
aan het eind van de zin
te laten rijmen
op een ander woord
uit een andere zin
wat me nogal vermoeiend lijkt
om als lezer telkens weer
te moeten controleren
want hoe je het ook 
wendt of keert
echt soepeler lopen
gaat het er niet van
als je je in allerlei bochten
moet zien te dwingen
om het een beetje leesbaar
te kunnen krijgen
het wordt zo snel
een sinterklaasgedicht ...

ja dichter
ik had het best wel
willen worden
ooit
vroeger
in barre tijden
de puberteit
van worstelen
met je identiteit

maar nu
nee nu is het te laat
sorry
ik heb teveel ervaring
van het leven
meegekregen
ik geloof niet meer
in sprookjes
maar wel in de dubbele
werkelijkheid
en in menselijke 
in plaats van
platonische liefde

nee dank je de koekoek
voor mij ook geen
vorm
als knellend harnas
geen rijm of ritme
als maatstaf

en toch 
kriebelt het
wil ik woorden rijgen
heb ik behoefte
om boodschap-eieren 
te leggen
in de week van
andermans gedachten

expressie
van een impressie
uiting van een inslag
een idee
een visie
een wens
of diep verlangen
naar buiten toe roepen
de kwetsbaarheid in

wellicht ben ik toch wel
wat dwars en tegendraads
misschien ook best wel 
een tikkeltje eigenwijs
kan ik het daarom niet laten
soms
de bron van het deksel
te ontdoen

laat mij daarom maar
een beetje in het wilde weg
bazelen en beuzelen
tirulantijnen vogelen
en goochelen met woorden

want het is toch 
echt wel 
ongelooflijk mooi 
dat je zo met letters 
die zinnen vormen
een kasteel kunt bouwen
om in te wonen
een ivoren toren
met uitzicht
een pleisterplaats
om in te schuilen
verstoppertje te spelen
of een dutje te doen

jezelf even uit te tillen
boven de alledaagse werkelijkheid

zo kom je
dichter bij jezelf
dichter bij het leven
dichter bij voorbij het leven
dichter bij wat je niet zien kunt
dichter bij de waarheid
dichter bij God

hoe dichter ik nader
hoe mooier het wordt

als dichter
al is het dan namaak
ben ik opener
dan anders
een venster
op mijn ziel
kwetsbaar
maar ook
aanraakbaar
en aaibaar

en daarom 
rijg ik woorden
tot halve zinnen
flauwe ideeën
tot woeste dromen
milde wensen
tot hogere roepingen
borrelende beelden
tot hartekreten

in de hoop
dat er ergens
op het wereldwijde
spinneweb
iemand
zichzelf herkent
en amen zegt
op wat ik dacht
en stilletjes
vol herkenning
glimlacht

een klik
dus
connectie
dus
dichter
bij elkaar

ik dicht
om het gat
te dichten
ik dacht
ik heb niks 
te duchten
in meen
wat ik denk
en wellicht 
voelt
iemand
wat ik bedoel

volg
je me nog

nader eens
wat dichter
tot de dichter
en roep hem
tot de orde
zodat hij er
een fatsoenlijke
punt
aan 
breit

punt
dicht

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen